![](/bundles/edusciencemain/images/articles/thumbnails/0_00_flounderineelgrass.jpg)
Łąki podmorskie z udziałem glonów porastają dno morza do głębokości ok. 2-10 m. W Polsce porastały niegdyś dno Zatoki Gdańskiej. Trwają prace nad przywróceniem łąk podmorskich w miejscach ich naturalnego wcześniejszego występowania w Zatoce Puckiej.
Pełnomorskie gatunki roślin
okrytozalążkowych, zwane potocznie trawami
morskimi tworzą zwarte i dobrze zorganizowane zbiorowiska łąk podwodnych spotykane
głównie w płytkich morzach, na dnie piaszczystym lub mulistym. Rośliny te
nazywane są trawami morskimi, ponieważ ich wąskie, długie liście przypominają
trawę znaną z lądu. Fizjonomią rzeczywiście bardzo przypominają trawy, ale
botanicznie nie mają z nimi związku. Tworzą zbiorowiska, zwane łąkami
podmorskimi. W tych zbiorowiskach udział mają także glony. Jeden z gatunków wchodzących w skład łąk podmorskich
jest również powszechnie nazywany trawą morską, Można go spotkać w Morzu Bałtyckim. Jest to tasiemnica
morska, inaczej zwana zosterą morską (Zostera marina). W Polsce rozległe
łąki podmorskie występowały niegdyś w Zatoce Gdańskiej oraz Puckiej, obecnie
trwają prace nad ich przywróceniem, m.in. w projekcie ZOSTERA (Restytucja
kluczowych elementów ekosystemu Wewnętrznej Zatoki Puckiej), w którym uczestniczy
Instytut Oceanologii PAN.
Pamiętajmy, że łąki podwodne są schronieniem dla narybku oraz drobnych zwierząt oraz źródłem pożywienia dla licznych gatunków ryb, żółwi morskich oraz dużych ssaków, takich jak manaty i diugonie. W skali globalnej łąki podwodne są zagrożone w związku z zanieczyszczeniem wód i zmianami klimatycznymi. Zagrożenie istnienia podmorskich łąk to zagrożenie istnienia wymienionych zwierząt.
Tekst: dr Agata Weydmann
Zachęcamy do obejrzenia galerii zdjęć z dodatkowymi informacjami w podpisach.